Informace

Artykuły pszczelarskie, produkty i ule dla pszczół

Nasz e-shop oferuje szeroką gamę produktów dla pszczelarstwa. Z naszej oferty wybierze zarówno początkujący pszczelarz, jak i profesjonalista posiadający setki rodzin pszczelich. Większość naszych produktów mamy stale w magazynie i wysyłamy je natychmiast. Znajdziesz u nas wszystko, czego potrzebujesz. Oferujemy miodarki, topiarki wosku, materiały do odsklepiania i wszystko inne od wszystkich wiodących światowych marek. Poza sprzętem pszczelarskim dla miłosników pszczół, oferujemy również wiele produktów takich jak naturalne kosmetyki z dodatkiem produktów pszczelich lub szeroką gamę upominków o tematyce pszczelarskiej.

Poza tym, że jesteśmy dostawcą artykułów pszczelarskich, chcemy również pomóc Ci w rozpoczęciu pszczelarstwa. Chętnie pomożemy, doradzimy i pokażemy, jak to zrobić. Nie wahaj się skontaktować z nami w razie pytań.

Celem edukowania o pszczelarstwie, przygotowaliśmy również sekcję informacyjną na stronie internetowej, a dla tych z Was, którzy są nowicjuszami w pszczelarstwie, mamy długie i pełne opisy wszystkich materiałów pszczelarskich. Z naszego bloga można uzyskać informacje na temat podstawowej wiedzy pszczelarskiej, a także zaawansowanych technik, które sprawią, że staniesz się mistrzem pszczelarstwa.

Artykuły pszczelarskie dla profesjonalistów i pszczelarzy początkujących

Czynność pszczelarzy jest bardzo zasłużonym hobby, które przynosi wiele przyjemności. Pszczelarstwo to nie tylko produkcja miodu w koloniach pszczół, ale przede wszystkim poprawa środowiska, w którym żyjemy. Pszczelarstwo przyczynia się do odnowy środowiska, zapylania roślin i upraw rolnych.

Artykuły dla pszczelarzy – handel hurtowy i detaliczny

Kochamy małe lokalne firmy i chcemy je wspierać. Oferujemy ceny hurtowe wszystkim sklepom pszczelarskim w całej Europie, do których z przyjemnością dostarczymy nasze produkty. Oferujemy silne i korzystne partnerstwo, które pomoże Ci rozwinąć Twój biznes.

Dokładamy wszelkich starań, aby w swojej ofercie mieć wszystkie niezbędne artykuły pszczelarskie, które można wykorzystać w hodowli pszczół. Rozszerzamy ciągle naszą ofertę artykułów pszczelarskich, obejmującą teraz wszystko, co potrzebne, oferujemy nadstawki ula, miodarki (wirówki), materiały ochronne, akcesoria do uli, ramy, literaturę, wszystko do hodowli matek i wiele innych towarów. Staramy się mieć wszystkie artykuły pszczelarskie i produkty pszczele w magazynie i przesyłać je jak najszybciej.

Oferujemy usługi hurtowe dla naszych partnerów, obecnie dostarczamy do ponad 150 sklepów w całej Unii Europejskiej (najwięcej w Czechach, na Słowacji, w Polsce, Niemczech i Anglii).

Miodarki i inne artykuły pszczelarskie

Nie można dostać się do miodu bez miodarki, przynajmniej nie miodu czystego dobrej jakości. Miodarka staje się ważnym narzędziem dla każdego pszczelarza, ale jest także jednym z najdroższych urządzeń. Jeśli jednak wybierzesz właściwą i dokładnie dopasowaną miodarkę, koszt może się zmniejszyć, ponieważ będziesz wiedział, że ta czy tamta byłaby dla Ciebie nieodpowiednia. Rozumiemy, że artykuły dla pszczelarzy i sprzęt pszczelarski to pewna ilość kapitału, więc wskazane jest zwrócenie uwagi na możliwość uzyskania dotacji finansowych nie tylko na miodarki, ale także na innowacje i ulepszenie hodowli.

Szeroki asortyment artykułów pszczelarskich

Nasz sklep internetowy z art. pszczelarskimi i nasz sklep stacjonarny oferuje najszerszy asortyment artykułów pszczelarskich w Republice Czeskiej. Nasza firma jest pionierem nowych technologii, oferujemy pszczelarzom zarówno tradycyjne artykuły pszczelarskie, jak i nowości pszczelarskie, które pszczelarze mogą wypróbować. Obecnie koncentrujemy się na rozszerzeniu oferty profesjonalnego sprzętu dla większych pszczelarzy, pszczelich farm i zakładów pszczelarskich. Oferujemy i dystrybuujemy produkty większości czeskich firm z branży i głównych światowych producentów potrzeb pszczelarskich.

Jeszcze coś więcej

Nasza firma oczywiście odczuwa potrzebę wspierania pszczelarstwa nie tylko w Czechach, ale na całym świecie. Oprócz naszej działalności handlowej oferujemy również doradztwo dla naszych klientów, jak wybrać towary i pomóc w dotacjach. Wspieramy i sponsorujemy szeroką gamę działań pszczelarskich, od wystaw pszczelarskich po kółka pszczelarskie dla młodzieży. Wspieramy szereg międzynarodowych projektów, które zwiększają świadomość o pszczelarstwie i produktach pszczelich. Jednocześnie przyczyniamy się do tego poprzez obsługiwanie portali informacyjnych, wystawiamy na różnych wystawach tematycznych i dniach pszczelarstwa. Jeśli wykonujesz podobne czynności, nie wahaj się z nami skontaktować, chętnie pomożemy.

Rozcieńczony wodą miód fermentuje dość ciężko z powodu niedoboru fosforanów koniecznych do odżywiania drożdży. Również drożdże obecne w miodzie nie są zbyt agresywne; rozcieńczony miód zawiera mało kwasów i smakuje mdło. Z tego powodu, oraz z uwagi na oczekiwany stopień zawartości alkoholu w miodzie pitnym, należy przestrzegać pewnych zaleceń przy jego przygotowaniu.

Przygotowanie obejmuje określenie proporcji wody i miodu, a także różnorodne dodatki, barwienie oraz gotowanie.

Proporcja miodu do wody zależy od tego, jak mocny miód pitny chcemy uzyskać. Przyjmuje się, że z 2% cukrów otrzymamy 1° alkoholu, biorąc pod uwagę, że miód średnio zawiera 75% cukru, na 10 litrów miodu pitnego potrzeba:

Do mocy 6° . . . moszczu owocowego . . . 1,60 kg miodu.
Do mocy 8° . . . wina gronowego . . . 2,15 kg miodu.
Do mocy 12° . . . wina gronowego . . . 3,20 kg miodu.
Do mocy 16° . . . wina likierowego . . . 4,30 kg miodu.

Woda powinna być studzienna, ale musi być czysta, bez nieprzyjemnego smaku i zapachu. Wodę należy najpierw przegotować i pozostawić do ostudzenia. Co do różnych dodatków, nie zalecam dodawania ich w dużych ilościach – poza konieczną ilością kwasu cytrynowego (ok. 1-2 g na 1 litr mieszanki) – dopóki nie wiemy, jak to wpłynie na smak. W słodkim płynie smakuje inaczej, a po fermentacji może smakować jeszcze inaczej. Można dodać goździki, cynamon, anyż gwiaździsty, imbir, wanilię, kwiat muszkatołowy, melisę, skórkę pomarańczową, a także kminek, anyż i koper włoski, choć tych ostatnich bardzo mało. Jedyny dodatek, który polecam, to chmiel, ok. jeden woreczek na 10 litrów. Chmiel obniża miodową słodycz, nadając miodowi pitnemu delikatnie gorzki, ale przyjemny smak i poprawia proces fermentacji. Dodatki gotuje się przez około pół godziny w 2 litrach wody, chmiel trzeba gotować dodatkowo przez pół godziny w innej wodzie. Wywar z dodatków należy przecedzić.

Barwienie przy użyciu ciemnych miodów nie jest konieczne, przy jasnych miodach barwienie służy jedynie poprawie wyglądu, nie wpływa na jakość produktu. Na żółto barwi się karmelem. Karmel powstaje z cukru w temperaturze 220° C. W zależności od koloru miodu i upodobań, należy wziąć na 10 litrów 5-20 dag cukru. Do barwienia na czerwono najlepiej nadaje się sok z malin, na 10 litrów wystarczy 1,5 litra soku. Dodaje on miodowi pitnemu przyjemnego smaku i częściowo również aromatu. Sok z czerwonej porzeczki także barwi, ale mniej intensywnie. Sok z jagód czarnego bzu również barwi dobrze, ale w większych ilościach nadaje mniej przyjemny smak. Sok z owoców czeremchy barwi ładnie, ale według niektórych powoduje ból głowy. Owoce czarnej porzeczki barwią na ciemnobrązowo.

Podczas gotowania miodowej wody, nie dochodzi do przypalenia. Powszechnie wiadomo, że miód traci zapach i smak podczas gotowania, nabiera ostrego posmaku. Gotowany miód pitny również ma ten sam ostry posmak, co niektórzy uważają za zaletę. Gotowanie znacząco osłabia miodowy smak. Podczas gotowania białka się wytrącają. Mimo to, niektóre miody pitne są bardzo smaczne bez gotowania.

Fermentacja to rozkład cukrów na alkohol i dwutlenek węgla, który podczas fermentacji unosi się na powierzchnię płynu i ulatnia się. Do fermentacji alkoholowej potrzebne są: roztwór cukru zawierający niezbędne składniki odżywcze i drożdże, temperatura 5 - 35° C (najlepiej 14 - 20° C) oraz częściowy dostęp powietrza.

Fermentacja octowa, w odróżnieniu od fermentacji alkoholowej, to utlenianie. Potrzebne są do tego roztwór alkoholowy o stężeniu 3-10%, obecność mikroorganizmów powodujących fermentację octową, całkowity dostęp powietrza oraz temperatura 20-35° C. Fermentacja octowa łatwo zachodzi, gdy miód pitny zawiera tylko 8-12% cukru, gdy jest pozostawiony na zbyt dużym dostępie powietrza (w garnkach, kadziach) oraz podczas fermentacji w wyższych temperaturach, co powoduje szybkie przekształcanie alkoholu w ocet.

Drożdże w każdym przypadku należy dodawać. Roztwór miodowy jest co prawda z cukrów łatwo fermentujących, ale obecne drożdże mają małą wirulencję (nie wspominając o licznych dzikich drożdżach i drożdżach zaostrzonych), więc spontaniczna fermentacja rozpoczyna się bardzo trudno i przebiega niekompletnie. Dodanie drożdży powoduje szybsze rozpoczęcie fermentacji, przebiega ona regularniej i mamy pewność, że nie powstaną dzikie drożdże, które mogłyby pogorszyć jakość miodu pitnego. Najlepsze są drożdże winne albo drożdże Dolskie, które możecie w naszym sklepie e-commerce z artykułami pszczelarskimi.

Osad w beczce przy odciąganiu wina może służyć jako podstawa nowej fermentacji. Roztwory o mniejszym stężeniu cukru zaczynają fermentować szybciej i fermentacja przebiega szybciej; przy wysokim stężeniu cukru fermentacja jest najpierw hamowana przez wysoki procent cukru, a następnie przez zbyt dużą ilość alkoholu. Miód pitny z dodatkiem wywaru przypraw i chmielu fermentuje lepiej. Miód pitny przygotowany z niegotowanymi sokami owocowymi zawiera różne substancje wspomagające fermentację, dlatego dodaje się mniej drożdży i zwraca się uwagę, aby nie powstały dzikie drożdże. Soki owocowe fermentują nawet przy większym stężeniu cukrów, zwłaszcza sok malinowy. Sok z jagód ma dużo garbników.

Dodatki do fermentacji jako pożywka dla drożdży przyspieszają fermentację, umożliwiając fermentację nawet ostatniego procent cukru. Zaleca się 20-30 g na 100 l kwaśnego fosforanu amonowego.
Do fermentacji najlepiej nadają się beczki, można jednak używać większych balonów. Muszą być czyste, bez zapachu stęchlizny i alkoholu, a zwłaszcza octu.

Temperatura podczas fermentacji. Słabsze wina do 10% cukru najlepiej fermentują w temperaturze nieprzekraczającej 15° C. Średnie wina fermentują w temperaturze 15-25° C, a mocne wina, zawierające ponad 20% cukrów, fermentują w temperaturze 15-25°C.

Pierwsza, gwałtowna fermentacja rozpoczyna się od silnego zmętnienia cieczy, tworzy się gęsta piana i uloty bardzo intensywnie dwutlenek węgla.

Po kilku dniach uloty dwutlenku węgla zaczynają ustawać, a tworzenie się piany zanika, co oznacza zbliżanie się końca gwałtownej fermentacji. Przy degustacji czuć już alkohol, ale smak jest jeszcze dziki i cierpki, drożdże nadal pracują, wino nie jest jeszcze całkiem czyste. W tym czasie wino odciąga się, aby osadzone na dnie drożdże się nie rozkładały i nie nadawały trwałego cierpkiego posmaku.

Fermentacja dojrzewających słabszych win odbywa się w temperaturze 4-8°C, średnie i mocne wina dojrzewają w temperaturze 5-10° C.
Po zakończeniu fermentacji, gdy już nie pojawiają się bąbelki, wino odciąga się do czystej, zsulfatowanej beczki, co zapobiega dalszej fermentacji. Miód pitny jest całkowicie czysty. Beczka jest całkowicie napełniona, dobrze zatkana i przechowywana w chłodnym miejscu, a co tydzień uzupełniana.

Nasz sklep e-commerce z artykułami pszczelarskimi poleca Dolskie drożdże do produkcji miodu pitnego, które znajdziecie w naszej ofercie.

Fermentacja wadliwa może wystąpić podczas ochłodzenia, fermentacji w zbyt chłodnym pomieszczeniu lub częstych, silnych wahań temperatury.

Miód Pitny (Trójniak)

Miód pitny to tradycyjny napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu pszczelego, najczęściej lipowego. Wyrabiany i spożywany od średniowiecza, m.in. w Polsce i na Litwie. Od 2008 roku polskie miody pitne są zarejestrowane przez Komisję Europejską jako Gwarantowana Tradycyjna Specjalność. Produkcja miodu pitnego nazywana jest miodosytnictwem, a budynek, w którym odbywa się produkcja, to miodosytnia. Zaliczane są do grupy przetworów owocowych.

Historia Miodu Pitnego (Medowego Wina)

Miód pitny sycono już w czasach starożytnych. Rzymianie, którzy nazywali go „wodą miodową” (aqua mulsa), nie cenili go tak wysoko jak wina, ale najlepszy miał pochodzić z Frygii w Małej Azji.

Na ziemiach polskich miód pitny był popularny już w średniowieczu. W państwie Piastów brakowało wina, które zastępowano piwem i miodem pitnym. Wenecki dyplomata Ambrogio Contarini zauważył, że Polacy używają miodu do produkcji napoju, który upija bardziej niż wino. Miód sycony miał wysoką renomę, pijano go rzadko, najczęściej z okazji ważnych uroczystości takich jak wesela. Był to trunek luksusowy i kosztowny. Najbardziej ceniono miód przechowywany w dębowych beczkach, zwany dębniakiem, wspomniany m.in. przez Mickiewicza w „Panu Tadeuszu”. W XVI wieku każdy zamożniejszy ziemianin sycił własne miody. Jak mówił Jakub Haur: „Ten trunek między innymi jest niepośledni, gdy jest dobrze uwarcony, stary i klarowny. Nie szkodzi głowie ani żołądkowi, wręcz przeciwnie, posila, syci człowieka i umacnia zdrowie miernie zażywany.”

Miód pitny cieszył się dużą popularnością w Wielkim Księstwie Litewskim, gdzie jego produkcja była intratnym przedsięwzięciem. W XVII wieku poddani często płacili podatki miodem. Tradycja powoli zanikała dopiero w XVIII wieku.

Do XVII wieku najwięcej miodu sycono na Podolu, ale był popularny także w innych rejonach. Sławne były miody kasztelańskie z miodosytni Czarnieckiego, wspomniane przez Sienkiewicza w „Potopie”. Kraszewski pisał o polskich miodach: „[...] po tych miodach ludzie spali dwadzieścia godzin, niektórzy jak bobaki, a gdy się obudzili, czuli się jakby cudownym lekiem orzeźwieni. Jednak w powtórnym starciu z tymi butelkami ostrożniejsi już byli i z respektem cmoktali”.

Z czasem miód tracił na znaczeniu, na pańskich stołach wypierany przez wino, a wśród ludu przez tańszą wódkę. Popularność zachował dłużej na Podhalu i Litwie, jednak w skali całego kraju pod koniec XVIII wieku był już rzadkością. W większej ilości spożywano go jedynie w niższych warstwach społecznych. Do miodu pitnego dodawano różne soki, zioła i korzenie, aby poprawić smak.

Od 2008 roku polskie miody pitne są zarejestrowane przez Komisję Europejską jako „Gwarantowana Tradycyjna Specjalność”.

Co roku dostępne na rynku miody pitne oceniane są w Ogólnopolskim Konkursie Win, Miodów Pitnych i Napojów Winiarskich organizowanym przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.

Rodzaje i Produkcja

Tradycyjny podział miodów pitnych wyróżnia półtoraki, dwójniaki, trójniaki i czwórniaki. Ta typologia ma w Polsce wielowiekową tradycję, pierwszą raz sankcjonowaną w 1948 roku ustawą o produkcji win, moszczów winnych i miodów pitnych oraz o obrocie tymi produktami (Dz.U. z 1948 r. nr 58, poz. 462). Podział opiera się na proporcjach składników, ekstrakcie i mocy.

Zgodnie z tradycją oraz powyższymi ustawami miody dzielą się w zależności od stopnia rozcieńczenia na:

Półtoraki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i połowy jednostki wody (58–61 °Blg)
Dwójniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i jednej jednostki wody (48–50 °Blg)
Trójniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i dwóch jednostek wody (34–36 °Blg)
Czwórniaki – miody, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i trzech jednostek wody (25–28 °Blg)

Brzeczkę można jeszcze bardziej rozcieńczać wodą, tworząc m.in. piątaki, dla których brzeczka powstaje z jednej jednostki miodu i czterech jednostek wody (21–23 °Blg). Ma to jednak wpływ na jakość trunku.

Najmocniejsze, o największej zawartości alkoholu, są półtoraki. Półtoraki i dwójniaki nazywane są często „miodami królewskimi”. Piątaki i czwórniaki, czyli miody wytrawne, dojrzewają najszybciej i nadają się do spożycia po 6–8 miesiącach. Większa zawartość miodu wymaga dłuższego leżakowania. Trójniak leżakuje od 1,5 roku do 4 lat, a półtorak od 8 do 10 lat.

Od strony technologii produkcji miody pitne dzielą się na sycone i niesycone. Miody sycone powstają z fermentacji brzeczki wcześniej syconej (powoli gotowanej). Brzeczka miodów niesyconych nie jest gotowana.

Różnorodność smaków miodów uzyskuje się przez dodawanie soków owocowych (miody owocowe) lub przypraw korzennych (miody korzenne). Do najczęściej używanych przypraw należą: chmiel, cynamon, goździki, imbir, pieprz, jałowiec, wanilia, płatki róży, liście mięty, migdały, cytryna i skórka pomarańczowa. Ze względu na dodatki wyróżnia się także winiaki, dereniaki, poziomczaki i miody makowe.

Odrębnym rodzajem napojów, w których jednym z surowców jest miód, są wina miodowe.

Miód pitny jest napojem, który w Europie Środkowej spożywany od niepamiętnych czasów. Choć przed kilkoma dekadami mogło się wydawać, że miód pitny zostanie zapomniana, w ostatnich latach przechodzi swój renesans. Popularność miód pitny szybko rośnie i można ją znaleźć nie tylko w specjalistycznych sklepach z produktami pszczelimi. Schłodzona miód pitny jest doskonałym aperitifem, podgrzana przyjemnie rozgrzewa, a mieszana z innymi napojami dodaje aromatu i ma dobroczynne działanie dla zdrowia. Miód pitny jest tradycyjnym napojem, który kojarzony jest głównie z imprezami takimi jak jarmarki świąteczne i historyczne.

Historia miód pitny

Miód pitny jest jednym z najstarszych napojów alkoholowych znanych ludzkości. Wzmianki o fermentowanym napoju miodowym pochodzą już od starożytnych Greków, Egipcjan i Rzymian. Szczególnie kojarzona jest z plemionami celtyckimi, germańskimi i wikingami. Na szczycie popularności miód pitny była w średniowieczu, zanim została wyparta przez piwo i wino.

Klasyczna miód pitny powstaje przez fermentację roztworu miodu i wody z dodatkiem ziół i przypraw. W większości świata znana jest pod nazwą metheglin. Smak miód pitny różni się w zależności od użytych składników, rodzaju i ilości miodu, czasu fermentacji i dojrzewania, temperatury, czasu butelkowania itp. Niedoswiadczony wytwórca miód pitny, staroczeskie medníky, może bardzo łatwo uszkodzić produkt i tym samym zniszczyć końcowy smak. W naszym kraju miód pitny była również popularna w okresie Wielkomorawskiej Rzeszy (6-9 wiek), aż do czasów panowania Karola IV w XV wieku. Następnie produkcja miód pitny zaczęła podupadać, a w 1626 roku miód pitny była po raz ostatni wspomniana w publicznej dokumencie Ferdynanda II.

Produkcja miód pitny

Miód pitny to w zasadzie wino miodowe powstałe poprzez fermentację roztworu miodowego. Roztwór miodowy powstaje przez rozpuszczenie miodu w wodzie o zawartości cukru 20-32%. Roztwór miodowy ma więc masowy stosunek 30:80. Kiedyś taki roztwór gotowano, aby usunąć białka. Niestety, przy długotrwałym gotowaniu roztwór tracił wiele wartościowych składników. Obecnie w praktyce częściej jest filtrowany. Do tego rodzaju produkcji miód pitny używane są głównie wysokiej jakości miodu. Nie zaszkodzimy nic, jeśli delikatnie zakwasimy roztwór kwasem mlekowym lub cytrynowym. Większą kwasowość można osiągnąć również przez dodanie soku owocowego zamiast wody w ilości 30-50%. Można też dodać kolendrę, tatarak, piołun, galangal i inne przyprawy według własnej fantazji.

Podczas gotowania lub filtrowania usuwamy z miód pitny wszystkie drożdże, więc musimy je teraz dodać. Instytut Badań Pszczelarskich w Dol oferuje specjalne kultury drożdży, które zapewniają właściwą fermentację roztworu. Jeśli gotowaliśmy roztwór, można dodać drożdże dopiero po ochłodzeniu do temperatury poniżej 35°C. Pierwsza fermentacja miód pitny powinna odbywać się w temperaturze pokojowej około 22°C, w naczyniu napełnionym do 3/4 i zamkniętym korek fermentacyjnym. Trwa to około 6-8 tygodni. Następnie miód pitny powinna być przelana i powinna dojrzewać w temperaturze 12-15°C przez około 9-24 miesięcy, zanim będzie można ją przelać do butelek.

Dzień dobry, chcielibyśmy przedstawić Państwu ofertę hurtową towarów dla pszczelarzy. Oferujemy szeroką gamę artykułów pszczelarskich w cenach hurtowych. W ciągu ponad 20 lat naszej działalności związanej z detaliczną dystrybucją artykułów pszczelarskich, zbudowaliśmy sieć rzetelnych i sprawdzonych producentów i dostawców, których towary chcielibyśmy Państwu w ten sposób zaoferować. Nasi dostawcy i partnerzy poprosili nas o utworzenie hurtowni, którą postanowiliśmy otworzyć dla innych partnerów biznesowych.

Jesteśmy długoletnim producentem uli o najbardziej rozpowszechnionych w Europie wymiarach. Dostarczamy i dystrybuujemy również inne wyroby drewniane, takie jak rojnice, wylęgarki, skrzynki na czerw, skrzynki do przenoszenia, formy do ramek i inne. Dostarczamy i dystrybuujemy również zwykłą gamę towarów międzynarodowych firm z Niemiec, Francji, Polski, Włoch, Szwajcarii i innych krajów.

Cennik hurtowy jest dostępny na życzenie. Udostępniamy go wszystkim podmiotom zajmującym się handlem artykułami pszczelarskimi lub produktami pszczelimi. Wszystkie towary w magazynie wysyłamy codziennie za pośrednictwem kuriera DHL, który bezpiecznie dostarczy nasze towary do Państwa.

Jak rozpocząć współpracę?

Wystarczy założyć konto w naszym sklepie internetowym i zapytać nas o ceny hurtowe telefonicznie lub mailowo. Twoje konto zostanie umieszczone w grupie hurtowej, a po zalogowaniu natychmiast zobaczysz ceny hurtowe i będziesz mógł rozpocząć zamawianie.